Αλλού βαρούν τα όργανα
κι αλλού χορεύει η νύφη.
(παροιμία)         

 

Γράφει ο Γιάννης Φρύδας

ΣΤΟ  ΚΑΦΕΝΕΙΟ  ΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΗ  59

Καθίστε στα αυγά σας!...

  Όλοι αυτό μας λένε και καλά λένε!... Καθόμαστε που καθόμαστε μέσα. Δεν παίρνουμε κι από τριάντα αυγά να τα κλωσήσουμε; Και να κλουβιάσουν μερικά θα γεμίσει η χώρα μας ορνίθια και πριν αλέκτωρ φωνήσει κι  ο ιός την οικονομία μας δολοφονήσει θα ξεκινήσει εκ νέου με ορμή η ανάπτυξη. Ας στηρίξουμε και μια φορά την πρόοδο στις κότες κι όχι στις αλλόκοτες θεωρίες, οι οποίες καταλήγουν σε αναπτυξιακά ορνιθοσκαλίσματα. Εγώ έβαλα τη φωλιά, εσείς κανονίστε για τα αυγά!

   «Κλούβια αυγά, κλούβια μυαλά» (παροιμία 22ου αιώνα)

  Βέβαια, η οικονομία έχει τις δυσκολίες της τώρα, επειδή «ο κορονοϊός μαζί με χιλιάδες ανθρώπους σκότωσε και το νεοφιλελευθερισμό». (δήλωση πολιτικού αρχηγού, το όνομα του οποίου αρχίζει από αλέ και τελειώνει σε ξης…)  Τι σας έλεγα; Καλά έκαναν οι αρχαίοι και νέρωναν το κρασί τους, για να μην τους πειράζει. Αλέξιε, ποτέ άκρατον οίνον! Το φυσούν όταν το πίνουν…
  Άφησε τον άκρατον για τους κυβερνώντες. Αυτοί  ακράτητοι κι ασυγκράτητοι δεν κρατιούνται με τίποτα. Το τσούζουν το οινόπνευμα. Ούτε φωτιστικό δεν βρίσκεις στην αγορά και λένε ότι υπάρχει επάρκεια. Υπάρχει ανεπάρκεια αντιλέγει ο καφετζής. Τώρα πώς γίνεται να  υπάρχει ανεπάρκεια (υπάρχει το μηδέν;), ας το λύσει κάνας επιστήμων ή ο στοχαστής (έναν έχουμε στη χώρα και ξέρετε ποιος είναι).
Χειροκροτήστε!... Κάθε βράδυ να βγαίνετε να χειροκροτείτε. Δεν χρειάζεται να ξέρετε γιατί το κάνετε… Όλο και για κάτι σας προτείνουν να χειροκροτείτε. «Παλαμάκια παίξετε κι ο Κυριάκος έρχεται  να σας φέρει κατιτί να σας κλείσει φυλακή…» (παιδικό ταχτάρισμα ή ταρνάρισμα αργιθεάτικα) Αποτέλεσμα: Ρόζιασαν τα χέρια μας απ’ το χειροκρότημα!...
  Χειροκροτήστε ένα βράδυ και γι’ αυτούς που χειροκροτούν! Με την ευκαιρία που βγαίνετε στο μπαλκόνι να ρωτάτε τους γείτονες τι μέρα είναι και πόσο έχει ο μήνας. Για τον μήνα μην ρωτάτε. «Ήρθανε χρόνοι δίσεχτοι και μήνες οργισμένοι…» Τι περιμένατε από δίσεκτον έτος!...

  Ότι θα περνάγαμε τη μισή θητεία του Μητσοτάκη από το σαλόνι στη βεράντα και τ’ ανάπαλιν ούτε που το φανταζόμασταν. Κυριάκο, δεν θέλω να είμαι άδικος! Κάνεις την προσπάθειά σου στην αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά όλα θα κριθούν εκ του αποτελέσματος. Ευχή όλων μας είναι να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα. Γι’ αυτό θα παραβλέψουμε και κάποια περιστατικά,  τα οποία υπήρξαν λόγω υπερβάλλοντος ζήλου. Πάντως, εγώ, Κούλη δεν σε ξαναλέω (εκτός και μου χρειαστεί σε καμιά ποιητική ανάγκη στίχου και ομοιοκαταληξίας). Κούλη, σε καθιέρωσε ο Σύριζας, αλλά δεν θα απολογηθώ και για τους συριζαίους… Έχουν κι αυτοί τα δικά τους προβλήματα, τώρα που έχασαν τον Κούλη και ξέμειναν με τον Κούλογλου… 

  Να μπαίνουν σε καραντίνα οι άρρωστοι έχει ξανασυμβεί. Όμως να μπαίνουν σε καραντίνα οι υγιείς, πιθανόν να μην έχει ιστορικό προηγούμενο. Ολόκληρος ο πλανήτης έγινε μια απέραντη Σπιναλόγκα ή νήσος Έλις.
  Μας λένε να μην ακούμε θεωρίες συνομωσίας και πάνω που θέλουμε να το δεχτούμε, εμφανίζεται και δίνει συνέντευξη στα διεθνή μέσα ο Μπιλ Γκέιτς. Γιατρός δεν είναι. Τι θέλει τότε να πει  για την πανδημία αυτός ο ποιητής; Το ξαναγυρνάς στη συνομωσία ή δεν το ξαναγυρνάς; Απ’ τις θεωρίες δεν χάνεις και τίποτε, απ’ τις πράξεις χάνεις…

Παρενέργειες

Πήγαινα τον τοίχο τοίχο τον ιό να μην πετύχω.
Πήγαινα τον δρόμο δρόμο σκιάζομαν τον αστυνόμο.
Πήγαινα τη μάντρα μάντρα σαν να ήμουν σαλαμάντρα (με παραλλαγή χαμαιλέοντα)

Γύριζα μετά στο σπίτι, για να δω κανένα νέο
και σε όλα τα κανάλια έβλεπα τον Χαρδαλιά.
(ε, τι να κάνω, όλο αυτόν έβλεπα πώς να μου ταιριάσει η ομοιοκαταληξία;)

 Έχει και τα καλά του ο εγκλεισμός. Έμαθε ο νέος ότι δεν χρειάζεται να είναι στα μπαράκια τρεις η ώρα τη νύχτα και να πίνει ουίσκια. Τώρα πίνει στο σπίτι του και κάποια στιγμή ρωτάει τη μάνα του: «Κυρία, πάω καλά για το σπίτι μου;»

Πώς μπήκαν οι ανάγκες των ανθρώπων σε έξι κατηγορίες;
Πώς ξέρουν οι αρχές ποιες είναι των ανθρώπων οι ανάγκες;

  Ερώτηση: Περπατάς με το κινητό στο χέρι και με το μήνυμα άδειας εξόδου. Αν σου  πέσει και χαλάσει, τι γίνεται;  Σε πιάνει το όργανον και σου λέει, φάε ένα πρόστιμον! Δεν είναι πρόστυχον;

  Θα μας χαλάσουν και τα σκυλιά. Εκπαιδεύουν, λέει,  σκυλιά να ανακαλύπτουν ποιοι άνθρωποι έχουν τον κορονοϊό. Θα πάμε για κυνήγι το Σεπτέμβριο, θ’ ακούμε γαβγίσματα κι αντί να σηκώσουν τα αγριογούρουνα, θα κάνουν στάμπα στους ιούς.

Απαγορεύεται!...

  Θα σπάσω κούπες για τα λόγια που ’πες, Στέλιο Πέτσα… (κι ποιος κατιβαίνει στου Μ’ζάκι να αγουράσει άλλις;) Πού του ’βρις γραμμένου ότι θα μπαίν’ς κι μέσα στα σπίτια μας, για να μας λες απουγουρεύιτι;
  Άκου, απαγορεύεται να ψήσουμε φέτος!... Έχ’ς κανιά μιλέτη π’ λέει ότι ου κουρουνιός μόλις μυρίσει ψ’τό έρχιτι για κάνα μιζέ κι  για κανιά πέτσα, Πέτσα; Απού μπίρις τι προυτιμάει αν ξέρ’ς, μην ικτιθούμι!... Μας έφαγι τ’ν ιλιφθιρία θα μας φάει κι  του κουκουρέτσι κι του σπληνάντιρου; Ίνι τόσου στριμμένου άντιρου;
  Εμένα μου είπαν να ψήσω ο Στέλιος Κωφός, ο Στέλιος Νάκος κι ο Στέλιος Καραμπάς. Ο Στέλιος Σακελλάρης με απείλησε με διαγραφή απ’ τον κυνηγετικό σύλλογο Αργιθέας, αν δεν ψήσω. Κι ο κυνηγετικός  σύλλογος δεν είναι κόμμα να μην σε νοιάζει, άμα σε διαγράψουν… Οπότε σε τρώει η πλειοψηφία. Α, κι ο Κώστας Πέτσας μ’ αφήνει. Εγώ τον Κώστα θ’ ακούσω…

    Απαγορεύεται να χτυπήσουν οι καμπάνες. Μάλιστα! Αυτό είναι σοβαρό μέτρο. Να μην ακούσει ο ιός την καμπάνα! Δεν ξέρετε πόσο νευριάζει!... Η καμπάνα, Πέτσα, δεν είναι μόνο ένα βρονταλίδι, για να καλεί τους πιστούς στην εκκλησία. Είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι το ηχητικό μέσο επικοινωνίας ενορίας, κοινότητας και ζώσας κοινωνίας. Αναγγέλλει τη χαρά, τη λύπη, τον κίνδυνο. Ακούει από μακριά ο χριστιανός τη φωνή της και κάνει τον σταυρό του. Πόσο γλυκόηχη αντηχεί στ’ αυτιά μας η καμπάνα του χωριού μας! Τι γαλήνιος ήχος τις ώρες του εσπερινού!... Ο λαός μας τραγούδησε την καμπάνα, οι συγγραφείς και οι ποιητές μας την ύμνησαν σε υπέροχα ποιήματα και διηγήματα.

                       Χτυπάς και των περιστεριών το κάτασπρο κοπάδι,
                       ξελογιασμένο αψήλωσε το γαλανό το βράδυ…
(Αλέκος Φωτιάδης)

  Καταργήστε την! Μας αρκούν πια οι ηχούντες χαλκοί και τα αλαλάζοντα κύμβαλα.

  Απαγορεύονται και τα μεγάφωνα στις εκκλησίες. Ο ιός έχει πολλά αυτιά κι ακούει σαν λύκος, ο οποίος άκουγε τα κυπροκούδουνα και ορμούσε στο κοπάδι. Όχι, μεγάφωνα! Να προστατευτεί το ποίμνιον! Είναι λύκος με πέταλα ο ιός…
  Μα το ποίμνιον δεν θα είναι στους ναούς!… Το πολύ να φάει κάναν ποιμένα… (για κάποιους δεν γίνεται και μεγάλη ζημιά…) Μήπως πρέπει να γίνουν οι λειτουργίες στην νοηματική γλώσσα;  Μήπως πρέπει να απαγορεύσουμε και τους βροντόφωνους ιερείς και ψάλτες; Έχετε ακούσει τον παπα-Γιώργο τον Βόμπρα και τον παπα-Χρήστο στο Λεοντίτο; Αυτοί δεν θέλουν μεγάφωνα, ακούγονται και χωρίς ηχεία…
  Δημήτρη Τσίνα, χαμηλόφωνα να ψάλλεις κι εσύ το εξαποστειλάριον «Σαρκί υπνώσας ως θνητός…» κι ακόμα πιο χαμηλόφωνα το «Ο Άγγελος εβόα τη Κεχαριτωμένη… ο σος Υιός ανέστη τριήμερος εκ τάφου», επειδή ο ιός και τινές άλλοι ενοχλούνται που ανέστη ο Υιός…

Δώσαμε, δώσαμε…

  Βγήκε ο πρωθυπουργός και πρότεινε στους βουλευτές του κόμματός του να δώσουν το μισό μισθό τους για την αντιμετώπιση του κορονοϊού. Ν. Δ. τους είπε, σημαίνει Να Δώσετε!... Προτροπή; Παρακίνηση; Παράδειγμα; Προαναγγελία; Λαϊκισμός; Επικοινωνιακή εκμετάλλευση; Να Διαλέξετε (παρασύρθηκα κι εγώ) ότι νομίζει ο καθένας. Συριζαίοι, ξέρω τι διαλέξατε, δεν λέω για εσάς, οι άλλοι να διαλέξουν!...
  Η θορυβώδης φιλανθρωπία ακόμη κι αν μειώνεται η αξία της σε σχέση με το μεγαλείο της σιωπηλής της έκφρασης, είναι ευπρόσδεκτη. Πολλοί εκλεγμένοι σε διάφορες θέσεις έσπευσαν να γνωστοποιήσουν τη δική τους προσφορά. Αυτοί μόνο ξέρουν αν είναι η πράξη τους από αγνή ή υστερόβουλη προαίρεση.
  Η μόνη που αντέδρασε ήταν η Λιάνα Κανέλλη κι έβγαλε απ’ το αδιέξοδο πολλούς βουλευτές. Με αρκετό θυμό δήλωσε: «Τι λέτε, καλέ, που θα δώσω τον μισθό μου! Μου τρώει τον μισό το κόμμα και τον άλλο μισό η κομμώτρια. Τι να δώσω εγώ για την υγεία, τα τσιγάρα μου; Παίρνουμε πέντε παράδες απ’ αυτό το απάνθρωπο σύστημα, θα τις δώσουμε πίσω, για να μας πολεμάει; Κουκουέ ψηφίζουμε, φράγκο δεν χαρίζουμε!»
  Έχει δίκιο η Λιάνα. Κάτι ύποπτο συμβαίνει. Έχει πλάκα να βγει ο Κυριάκος και να πει: «Θα σας δώσουμε τον Μάη το μισό μισθό σας, για να έχουμε να σας δώσουμε τον άλλο μισό τον Ιούνιο.» Θα περάσει μετά με πράξη νομοθετικού περιεχομένου και μια διάταξη, ώστε να αλλάξει αυτό που ξέραμε ότι «ο μήνας που δεν έχει ρο, θέλει το κρασί νερό» και να αντικατασταθεί με το εδάφιον «ο μήνας που δεν έχει ρο, θα παίρνετε μισό μισθό» και να φύγει το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια μας, δηλαδή να μας κατεδαφίσει. Ας έχουμε το νου μας! Ευτυχώς μας ξύπνησε η Λιάνα. Θα μας λιάνιαζαν…

Ανοιχτή επιστολή καφετζή και βουλωμένο γράμμα προς
Αλέξην Καρδαμπίκην, Δήμαρχον Αγράφων

  Αλέξη, για ψάξε λίγο την παλιά τοπολιανίτικη συνταγή για την αντιμετώπιση επικίνδυνης επιδημίας. Εκείνη με την κρεμασμένη χελώνα στο λαιμό, την οποία κατάφεραν να εφαρμόσουν και στον αστυνόμο που πήγαινε για το χωριό τους. Αλέξη,  αν βρούμε πρώτοι στα Άγραφα το φάρμακο εναντίον του ιού θα γίνουμε, από δήμος Απενταρίων (Απεραντίων) δήμος Πλουσίων, αλλιώς είμαστε ξεγραμμένοι…
  Και προσοχή, μην σου περάσει κι αυτό, το φαρμακευτικό κομμάτι της υγείας, στους ιδιώτες!... Πάμε γερά, χωρίς να πάμε κόντρα στο ΠΑΜΕ!...

Εμβόλια

  Όλοι ψάχνουν να βρουν το εμβόλιο, με το οποίο θα διεμβολίσουν τον νεοφανή κορονοϊόν και για να κονομήσουν. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η επιστημονική ομάδα του Καφενείου. Εμείς κάνουμε έναν αγώνα δρόμου. Οι ανταγωνιστές μας κάνουν έναν αγώνα τρόμου. Κύριοι, πρώτα το φάρμακον κι ύστερα το εμβόλιον…
  Παράλληλα οι έρευνες της ομάδας μας συνεχίζονται και για άλλα εμβόλια. Είμαστε στο δοκιμαστικό στάδιο δύο σπουδαίων εμβολίων. Σύντομα θα κυκλοφορήσουν στα φαρμακεία, στα κουρεία, στα βυρσοδεψεία και στα οινοποτεία... 
  Είναι το Αντικομουνιστικόν εμβόλιον: Όστις εμβολιάζεται αποκηρύσσει μετά βδελυγμίας τον υπαρκτόν σοσιαλισμόν και υμνεί τον υπαρκτόν καπιταλισμόν. Η χρήσις της καθαρευούσης είναι η καλυτέρα απόδειξις. Εμβολιασθέντες αυτής της κατηγορίας είναι ο Κύρτσος, ο Θεοδωρικάκος, ο Τατσόπουλος κι άλλοι.  
  Είναι το Αντιφασιστικόν εμβόλιον. Αν ακούσεις τον εμβολιασθέντα να τραγουδάει «βροντάει ο Όλυμπος, αστράφτει η Γκιώνα» καταλαβαίνεις ότι έπιασε το φάρμακο ή ότι έρχεται παλιόκαιρος και του το σφύριξε ο Αρνιακός ή ο Αρναούτογλου. Απ’ αυτή την κατηγορία έχουμε τον Κόκκαλη, την Παπακώστα, τον Αντώναρο κι άλλους.
  Το άσχημο είναι ότι μπερδευτήκαμε και σε κάποιους κάναμε και τα δυο εμβόλια, οπότε αυτοί δεν ξέρουν πού πατούν και πού βρίσκονται. Απόλυτη σύγχυση. Μπίστης, Ζουράρις, Κουντουρά και πολλοί άλλοι. Δεν χρειάζεται να τους αναφέρουμε, μπορείτε να τους καταλάβετε και μόνοι σας.
  Πότε θα κυκλοφορήσει κι αυτή η τεχνητή νοημοσύνη ν’ αγοράσουμε καμιά τριανταριά γραμμάρια, γιατί από φυσική νοημοσύνη άστα να πάνε!...

Κόμματα και κορονοϊός

  Τα κόμματα παίρνουν θέσεις και πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση απέναντι στον κορονοϊό και τις επιπτώσεις του.
  Η Νέα Δημοκρατία καθιέρωσε το «μένουμε σπίτι». Εμείς καθιερώσαμε το «ως πότε;» Το πλήρες ερώτημα θα το βρείτε παρακάτω στον γαϊδούρειο (λόγω υπομονής)  ύμνο του εγκλείστου. Τα πολλά ερωτήματα σε επόμενα Καφενεία… όταν φύγει ο ιός και κατακάτσει ο κουρνιαχτός... κι αρχίσει να μας έρχεται ο πικρολογαριασμός…
  Κυριάκο! Θα παρακαλάς να βγούμε απ’ το σπίτι και δεν θα βγαίνουμε! Θα παρακαλάς να βγούμε να σε ψηφίσουμε (λένε θα κάνεις εκλογές, τι φταίω εγώ) και δεν θα το κουνάμε ρούπι. Ούτε ο Χρυσοχοϊδης με τα ΜΑΤ δεν θα μπορεί να μας βγάλει. Θόλωσαν τα μάτια μας κι ο νους μας απ’ το μέσα. Μέχρι και Αλέξη μπορεί να ξαναψηφίσουμε απ’ τη θολούρα!... Βγάλαμε χούια, Κυριάκοοοοο!
  Ο Σύριζα προτείνει το «μένουμε όρθιοι». Όμως, δεν διευκρινίζει, αν θα κοιμόμαστε και όρθιοι. Ελπίζουμε να μην ξανάρθει η ελπίδα τους, τουλάχιστον μέχρι να ξαναποκτήσουμε κάνα δυο μνημόνια. Τι θα βρουν να σκίσουν, αν έρθουν τώρα; Θέλει και η κυβέρνηση τον χρόνο της, για να καταφέρει, τα μνημόνια να φέρει… (καλομελέτα κι έρχονται!...) Να προλάβει να ετοιμαστεί κι ο Γεωργούλης με τον Κόκκαλην (τον αριστερόν βεβαίως, βεβαίως…)
  Το ΜέΡΑ 25 (προς 26) λέει να «μένουμε όρθιοι και να στεκόμαστε στο ένα πόδι», όπως ακριβώς ο αρχηγός τους, ο Γιάνης, ο λειψός, ο οποίος στηρίζεται μόνο σε ένα ν. (γι’ αυτό τον λέω λειψό, άλλο που το δικό σας μυαλό πήγε αλλού…) Κάθε 25 μέρες αλλάζουμε  πόδι. Για να περνάει η ώρα, ακούμε τις ηχογραφήσεις Βαρουφάκη απ’ τα γιούρογκρουπ, όπου ακούγονται όλοι οι Ευρωπαίοι υπουργοί πλην του ιδίου. Αυτός άφωνος ήταν ή έκοψε τα δικά του με επεξεργασία και συραφή; (Μην με αγριοκοιτάς, Γρίβα! Ξέρω ότι η συρραφή θέλει δύο ρο, αλλά μιλάμε για τον Γιάνη τον Βατερλό ή τον - - - - - -). Το μόνο φωνητικό που μας έμεινε απ’ τον γίγαντα αυτόν είναι το ουάου! Γιούργια στα γιούρογκρουπ και γιούργια στα παλιούρια!...
  Παλάβουσις Γιάννη; (ρητορική είναι η ερώτηση)  Τι μας πέρασις, λιλέκια να στέκουμαστι στου ένα πουδάρι, τ’ άλλου να το ’χουμι κλιτσουμένου, κι να τραγ’δάμι, ήρθι, ήρθι ου πιλαργός, φεύγει ου κουρουνιός;
  Το Κινάλ προτρέπει να «μένουμε με το στόμα ανοιχτό», αλλά να μην παίρνουμε ανάσα, για να μην μολυνθούμε απ’ τον ιό. Υπάρχει περίπτωση μ’ αυτή τη μέθοδο να σκάσουμε, μα δεν θα πάμε από κορονοϊό. Είναι ιδιαίτερα χαρούμενοι, επειδή έχουν την ευχέρεια αραίωσης λόγω ολιγαριθμίας κι επειδή έδιωξαν τον Βενιζέλο, ο οποίος  καταλάμβανε χώρο ενός κόρου. Παίξε αθάνατε Κόρο στο βιολί σου!
Της αμύνης τα παιδιά φέραν έναν Βενιζέλο
και της Φώφης τα παιδιά διώξαν έναν Βενιζέλο…
(δεν του βάζανε κι ένα τσιπάκι!)
̶  Καφετζή, ο Κόρος πέθανε, τι βιολί να παίξει;
̶  Και το Κινάλ πεθαμένο είναι. Ποιον θα έβαζα να τους παίξει, τον Βασιλακάκο ή το Σταύρο Τσιάκαλο;
  Σε ειδικό χώρο έχουν και τον Γιωργάκη που παίζει με τα μολυβένια στρατιωτάκια του και σχηματίζει παγκόσμιες κυβερνήσεις. Διαδικτυακά μπαίνει στο ίδιο παιχνίδι και η Ντόρα, όταν αποκοιμίζει τις κούκλες της και νομίζει ότι αποκοιμηθήκαμε κι εμείς. Ασύγχρονη εκπαίδευση και περίεργα παιχνίδια σε περίοδο ασύμμετρων απειλών. (μπροστά βάζουν τους λαγούς και πίσω σέρνουν τους λαούς…)
(Παρακαλώ δώστε σημασία στην κόκκινη παράγραφο, όπου τα παιδία παίζει…)
  Η Ελληνική Λύση του Βελόπουλου σημειώνει: «Δεν μένουμε με σταυρωμένα χέρια! Ξεσταυρώνουμε τα ξερά μας, παίρνουμε την αλοιφή βυζαντινόν και κάνουμε εντριβές παντού σε αρθρώσεις, σε κλειδώσεις (και σε κλειδαριές βάζουμε, για να γυρνάει καλύτερα το κλειδί!...) και στέλνουμε αδιάβαστον τον ιόν!»
  Αντιθέτως, μας καλεί να διαβάζουμε κατά τον εγκλεισμόν τις επιστολές του Νώε, τις οποίες έγραφε κατά τον κατακλυσμόν (δώρο αυτές με το βυζαντινόν). Βλέπετε ότι το μικρότερο κόμμα (9 βουλευτές κι εννιά έχει ο μήνας) έβγαλε την μεγαλύτερη ανακοίνωση. Κάθε βουλευτής έγραφε από 4 λέξεις, για να την συμπληρώσουν.   
  Δεν ξέρω τι θα κάνετε, αλλά δεν είστε και πολιτικοί να τρέφετε αυταπάτες. Το περιστέρι έφερε στον Νώε την είδηση ότι τελείωσε ο κατακλυσμός. Μην περιμένετε κι εσείς να έρθει το περιστέρι στον δικό μας κατακλυσμό. Πώς να γλιτώσει από τα τόσα κοράκια που περιφέρονται; Θα το κατασπαράξουν…
  Σας προτείνω, όμως, να διαβάσετε ξανά την επιστολή του ινδιάνου αρχηγού των Σιατλ, αναζητώντας την στο διαδίκτυο ή αποσπάσματά της στο 40ο Καφενείο και να μην ακούτε τους σιατλούς! Κάποια νοήματα επίκαιρα θα βρείτε…
(σιατλός είναι ο χαζός, ο παράξενος, ο αλλοπρόσαλλος στη συμπεριφορά, ο απροσάρμοστος κι άλλα «κοσμητικά» επίθετα)
  Άφησα το ΚΚΕ στο τέλος, για να μην το ανακατώσω με τα αστικά κόμματα. Τι σόι αριστερό θα ήταν, αν το είχα στο κέντρο αυτού του κειμένου; Το κόμμα αυτό λέει: «μένουμε στο σπίτι του λαού και πουθενά αλλού». Έχει ως σύνθημα το «φονιάς ιός ο καπιταλισμός».
 
Για να ασκούνται εις την επαναστατικήν γυμναστικήν κατά τας μακράς ημέρας του εγκλεισμού (αναμιμνησκόμενοι με τας μακράς και τον  εις Μακρόνησον εγκλεισμόν) άδουν το τελευταίον άσμα, το οποίον ενέκρινε η ολομέλεια της ολιγομέλειας  και η αμέλεια της μεταμέλειας του κόμματος.
Ήμασταν μια παρέα πεντέξι οχτώ παιδιά
κι ήμασταν ορκισμένα (με πολιτικό όρκο) μπροστά στην Παναγιά.
Να κλέψουμε τη Λιάνα να την πάμε στα νησιά,
μα εκείνη δεν το εδέχτη και της βάψαν τα μαλλιά. (κατάμαυρα)
  Επίσης, για να περνάει η ώρα, επειδή δεν πάνε με το ΠΑΜΕ για διαδηλώσεις, ασχολούνται με της γραμματικής τις διορθώσεις, ώστε η ΚΝέα γενιά να έχει μια καθαρή γραμματική χωρίς καθαρεύουσες και αντιδραστικές λήγουσες και παραλήγουσες. Κορυφαία αλλαγή είναι η εντολή να γράφονται όλες οι λέξεις που έχουν κ κι ακολουθούνται από ε  με δυο κ, ακόμη κι αν είναι στην αρχή. Παραδείγματα: φακκές, φάκκελος, σκκέψη, ακκέραιος, κκεραμίδι (εξαιρείται η Κεραμέως),  κκεφάλι (σύντροφοι, θα γράφουμε και το κκεφάλαιο με δυο κ
  Μέχρι να βγουν τα κόκκινα κκεράσια του Ιούνη (Γιούνη κατά το αριστερότερον) θα είναι έτοιμο το πακκέτο των αλλαγών. Καλό διάβασμα!...
  Ανακοινώσεις έβγαλαν και άλλα κόμματα. Θα σας αναφέρω μόνο την ανακοίνωση του Βασίλη Λεβέντη: «Ζώα! Ε, ζώα! Σας έκλεισε μέσα ο Μητσοτάκης… Κι εσείς κάθεστε σε κατάσταση ενσταυλισμένης κτηνοτροφίας… Ζωή είναι αυτή, ζώα;»
  Ανακοίνωση τέλος έβγαλε κι η Κώτσινα: «Χαμένου το ’χουν, Κώτσια μ’; Μένουμι στου σπίτι, αλλά ποιος θα μας αρμέξει τα πρόβατα, ποιος θα σκάψει τα κήπια, ποιος θα φ’τέψει τα φασούλια; Ου Χαρδαλιάς απ’ τ’ Τροβάτ’ θα να ’ρθει ή ου Ζαρκάδας απ’ τ’ Ασπρόρεμα;»

Γαϊδούρειος ύμνος εγκλείστου
Ως πότε παλληκάρια θα ζούμε στα στενά,
κλεισμένοι μες στα σπίτια  με μέτρα αυστηρά;
Μας τέλειωσε η σάλτσα και τα ζυμαρικά
κι έχουμε πέντε μέρες που τρώμε τραχανά.

Καλύτερα μια σούβλα μ’ ένα ψητό αρνί,
παρά στην κατσαρόλα ρεβίθια και φακή…

Δεν περνάς, περνάς…
Δεν περνάς για το χωριό σου δεν περνάς, περνάς!
Ούτε έξω θα πηγαίνεις άσκοπα να τριγυρνάς!
Έμπα μέσα, έβγα έξω, γιατί βγήκες και πού πας;
Τη ζωή μας την ορίζει τώρα ένας Χαρδαλιάς…

Πορεία με ελπίδα για τη ζωή

  Είμαστε στη Μεγάλη Εβδομάδα. Ζούμε μια πρωτόγνωρη και περίεργη κατάσταση, μακριά απ’ ό,τι είχαμε συνηθίσει ως τώρα να βιώνουμε αυτή την περίοδο και το οποίο ορίζονταν από το θρησκευτικό μας συναξάρι και τις παραδόσεις μας.
  Η απειλή της πανδημίας και τα σύννεφα του φόβου απλώθηκαν σ’ ολόκληρο τον πλανήτη. Η ανθρωπότητα πορεύεται τον δικό της Γολγοθά προς τα αδιέξοδα, τα οποία  έστησε με πολλούς τρόπους και για πολλούς λόγους. Αγώνας διαρκείας!...
  Όμως, η ζωή είναι εδώ. Για να αντιπαλεύει με πίστη και αισιοδοξία όλες τις δυσκολίες, όλες τις καταστάσεις. Το ίδιο θα κάνει και τώρα…
  Η φωλιά θα υποδεχτεί τα νιόβγαλτα απ’ τ’ αυγά πουλάκια. Τα ανθοστόλιστα δέντρα υπόσχονται τα δώρα της καρποφορίας τους. Η ανοιξιάτικη φύση δεν επιτρέπει απελπισία. Η ελπίδα βρίσκεται παντού γύρω μας. Με αυτή ας πορευόμαστε πάντα.  
  Η ζωή θα νικήσει! Την Κυριακή θα γιορτάσουμε πάλι τη λαμπροφόρο Ανάσταση  του Χριστού. Ο Νικητής του θανάτου μας καλεί σ’ αυτή τη χαρά της νίκης.

 

 

 

        Καλή Ανάσταση!                                                                             

 

 

 

Το άρθρο σε μορφή PDF